Ik kom gewoon bijna mijn bed niet meer uit ’s ochtends. Ik kan niet zeggen dat er echt iets is in mijn leven wat me tegenstaat. Maar ik ben wel moe. Het lijkt wel alsof alles veel meer moeite kost, terwijl ik toch echt niet zoveel anders doe. Ik ben zelfs bij de huisarts geweest. Gelukkig ben ik gezond, maar de arts vroeg wel of ik me soms ergens druk over maakte. Nou, dat doe ik niet. Sommige dingen zijn een verplichting, maar dat hoort er toch bij?

Eerlijk gezegd, denk ik soms ook wel eens, dat verplichtingen een deel van het leven zijn. De vraag is of dat echt zo is. In elk geval kun je dingen wel als een verplichting ervaren. De vraag is dan of je die dingen echt wel wilt. Of wilt op de manier zoals ze nu zijn. En over welke dingen hebben we het dan? Wat voor de één een verplichting is, ervaart een ander misschien anders.

Hoe dan ook, als het gaat over je moe voelen en je weet niet waardoor, dan kan het handig zijn om dat eens uit te zoeken. In dit verhaal weten we in elk geval dat moe zijn, gekoppeld wordt aan het hebben van verplichtingen. Nu kunnen we natuurlijk onderzoeken over welke verplichtingen we het dan hebben. We kunnen ook voor andere benadering kiezen.

Zo’n onderwerp als verplichtingen heeft vaak te maken met de normen en waarden die je hebt. Stel dat je vindt dat je als kind respect moet hebben voor je ouders. Dan zou dat ertoe kunnen leiden dat je vanuit dat respect iedere week een middagje bij hen op visite gaat. En omdat je werkt en op zaterdag andere dingen doet, zoals de boodschappen en met de kinderen naar voetballen of muziekles, is de enige andere dag de zondag. Die heerlijke zondag waarvoor je eigenlijk heel andere plannen hebt. Maar ja, verplichting.

Heel veel normen en waarden en daarmee de dingen die je van daaruit gelooft te moeten doen, die heb je geleerd toen je zelf nog klein was. Toen je klein was leerde je door andere mensen te kopiëren. De mensen die je het meest zag, heb je ook het meest gekopieerd. Meestal je ouders, broers, zussen, opa’s en oma’s. Toen je klein was, had je niet de mogelijkheid om te beslissen: dit wil ik wel geloven. Of: oh, dat lijkt me niet zo handig, dat geloof ik maar liever niet. Nee, je kopieerde gewoon wat je zag en deed dat na, want dan was je een lief kind. Dus of je het wilt of niet, je hebt onbewust heel veel gekopieerd en geleerd van het gedrag van pa en ma.

Als je nu niet meer weet waardoor dingen in je leven veroorzaakt worden, dan is de kans groot dat in jouw familiesysteem de antwoorden op die vragen te vinden zijn. Als je daar meer over wilt weten, kijk dan HIER voor meer informatie over onze training Systemisch werken.